من آدم درستی نیستم و اصلاً خودمو در این حد نمیبینم که در این زمینه نصیحتتون کنم اما مخاطبم بیشتر خودمه.

اول به خودم و بعد به همه میگم؛ حواستون به خودتون باشه. این دنیا طوری طراحی شده که آدمیزاد خودشو در اون گم کنه. یاد خدا را همیشه داشته باشید.

استغفار کلید حل تمام مشکلات است. با قرآن هرچند خیلی کم انس بگیرید که شفابخش دلهاست. حُسنِ ظَن داشته باشید به خداوند متعال. یعنی گمان خوب داشته باشید به خداوند. چون خدا میگه "أَنا عِندَ ظَنِّ عَبدي بي." یه جورایی معنیش اینه "من همانگونه که بنده ام به من گمان دارد، با او رفتار میکنم." یعنی گمان میکنی که خدا کمکت نمیکنه، پس فکر نکنم کمکت کنه. گمان میکنی خدا فلان کار رو برات میسر و آسون میکنه، دقیقا همین اتفاق برات رقم میخوره. گمان میکنی خدا لطف و عطای زیادی بهت میکنه، دقیقاً همینطور میشه. "وَ يَرزُقُهُ مِن حَيثُ لايَحتَسِب." یعنی "و از جایی که گمان نمیبرد به او روزی میدهد." یعنی از یه جایی بهت روزی میرسونه که تعجب میکنی. هیچوقت فکرش رو نکرده بودی. و در ادامه ی همین آیه آمده "وَمَن يَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱللَّهِ فَهُوَ حَسۡبُهُ" معنیش اینه "و هر كسى بر خدا توكل كند، خدا او را بس است." دیگه چی میخوای ؟ من هروقت بر خدا توکل میکنم پشت بندش میگم " وَ كَفى بِاللهِ وَكيلا." و خدا بهترین حامی و بهترین وکیل ماست. در واقع این آیه و آیه ی قبلش میخواد یه چیزی بگه.

وَمَن يَتَّقِ ٱللَّهَ (و کسی که از خدا پروا کند...) => این شرط است.

يَجۡعَل لَّهُۥ مَخۡرَجࣰا (خداوند راه نجاتی برایش قرار میدهد. "مثلاً راه خروج از مشکلات.") => این وعده است.

وَيَرۡزُقۡهُ مِنۡ حَيۡثُ لَا يَحۡتَسِبُۚ (و از جایی که گمان نمیبرد به او روزی میدهد.) => این هم پاداش.

پس من باید شرط را رعایت کنم تا به وعده و پاداش دست یابم :)

قطعاً خیلی چیزا در من عوض شده. در پست بعد ان شاءالله عارض میشم.