حرفهایی پراکنده از ته دل
به چهره ام زیاد دقت نکن؛ گذشته با من مهربون نبوده.
در وهله ای دارم زندگی میکنم که اسمش اینه " اگه مردی دووم بیار."
ناحق ترین جمله ای که به من گفتن ؟ "مقصر اتفاقهای زندگیت خودتی."
فرق هست بین کسی که روی قله به دنیا اومده، و کسی که از دره خودشو به قله میرسونه. حالا چی ؟ دور و ورم پر از آدمای چندش آوری هست که روی قله به دنیا اومدن.
أَمسِك بُقياك، يَكفي ما وَقَعَ مِنك.
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم بهمن ۱۴۰۴ ساعت 20:42 توسط حارِث
|
حارِث مردی است که بسیار تلاش میکند.